![[rysunek]](/grafika_main/rog1.gif) |
|
![[rysunek]](/grafika_main/rog2.gif) |
 |
 |
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Zbrojownia U- Boot wersja II A,B,C,D Autor: mike997 
U-1 z 1940 roku Typ II nazywany kaczką lub czółnem "einbaum" ze względu na swoje niewielkie rozmiary, był to pierwszy seryjnie produkowany niemiecki okręt podwodny po I Wojnie Światowej, był to mały zwrotny okręt przeznaczony do obrony wybrzeża o wyporności około 250 ton. Traktat Wersalski zabraniał Reichsmarine posiadania jakichkolwiek okrętów podwodnych, jednak od samego początku Niemcy obchodzili ten układ w tajemnicy szkoląc kadry i budując nowe okręty w innych krajach i tak już od 1924 roku firma Krupp pod płaszczykiem "podwykonawcy" firmy IVS prowadzi w Finlandii oraz Holandii prace nad okrętami podwodnymi a w Hiszpanii finansuje fabrykę aparatów torpedowych oraz torped, Reichsmarine w tym samym czasie zakłada w Turcji szkołę dla podwodniaków by szkolić przyszłe załogi okrętów podwodnych zbudowanych przez VIS. Sytuacja zmienia się diametralnie wraz z dojściem do władzy Hitlera, wypowiada on traktat Wersalski i już 12 czerwca 1935 uroczyście do służby wchodzi pierwszy okręt wersji IIA U-1 w tym roku wejdzie jeszcze kolejnych 5 okrętów tego typu o numerach taktycznych od U-1 do U-6 w tym samym roku zostanie oddanych również 6 ulepszonych u-bootów wersji IIB o powiększonym zasięgu, kolejne lata to dalszy rozwój floty podwodnej. 
U-boot wersji IIA z roku 1939 (zdjęcia pochodzą z gry Silent Hunter 3) Gdy dowództwo nad flotą obejmuje Admirał Donitz dostrzega słabości typu II niewielki zasięg, zanurzenie oraz słabe uzbrojenie, kładzie nacisk na budowę większych okrętów oceanicznych VII oraz IX jednak jeszcze w 1939 powstaje kolejna, ostatnia już wersja - IID o powiększonym zasięgu pozwalająca operować okrętom na wodach wokół Wielkiej Brytanii, do listopada 1941r okręty typu II zatapiają 172 statki alianckie o tonażu około 500 000 ton, jednak w tym czasie okręty typu II są już bardzo przestarzałe i do początku roku 1941 zostają stopniowo przeniesione do celów szkoleniowych na Bałtyk. Ponownie do walki włączają się po ataku na Rosje gdzie część U-bootów (6 szt) zostaje przebazowana lądem lub drogą morską do portu Konstanca nad morzem Czarnym by z powodzeniem walczyć z flotą Radziecką. 
Wersja IID z końca 1944 w oczy rzuca się powiększone uzbrojenie plot. Dane techniczne
IIA
IIB
IIC
IID
|
![[rysunek]](/grafika_main/strategie.gif){kind=small}
