|
|
Zbrojownia
Włoskie pancerniki typu "Littorio"
Autor: Lucass
Traktat londyński pozwalał Włochom na wybudowanie pancerników o łącznym tonażu 70.000 ton. Początkowo zamierzali oni wybudować 3 jednostki po 23 tysiące ton, uzbrojone w 6 dział 381mm lub 406mm. Jednakże później zmieniono założenia i zdecydowano się na dwie jednostki po 35.000 ton, aby mieć jednostki większe, silniej uzbrojone i opancerzone od francuskich pancerników "Dunkerque" i "Strassbourg". Jednostki te otrzymały nazwy "Littorio" oraz "Vittorio Veneto". Po wygaśnięciu postanowień konferencji rozbrojeniowych, podjęto budowę kolejnych jednostek - "Roma" oraz "Impero".
"Littorio"
Jesienią 1940 roku okręt ten brał udział w wypadach przeciwko brytyjskim konwojom i flocie wojennej, jednakże bezskutecznie. 12 listopada 1940 storpedowany został w Tarencie przez samoloty z lotniskowca "Illustrious". Uszkodzenia były poważne - część dziobowa znalazła się pod wodą - zaś naprawa ich trwała do sierpnia 1941 roku. Kolejne uszkodzenie "Littorio" zaliczył w czasie operacji przecie konwojowi maltańskiemu w czerwcu 1942 roku - trafienie torpedą wyeliminowały go z akcji do lutego 1943 roku. W czerwcu 1943 odniósł kolejne uszkodzenia w czasie amerykańskich nalotów na La Spezia. W tym samym miesiącu przemianowano go na "Italia".
9 września wraz z "Vittorio Veneto" i "Roma" oraz 6 krążownikami, 8 niszczycielami i 4 torpedowcami, "Littorio" wypłynął w kierunku Malty aby poddać się aliantom. W drodze, zespół został zaatakowany przez 15 samolotów DO-217K. Każdy z tych samolotów wyposażony został w jedną bombę kierowaną SD1400X, ważącą 1400kg. Jedna z takich bomb uderzyła w "Littorio", druga w pobliżu. Po dotarciu na Maltę został internowany i przebazowany do Lake Amaro, przy południowej części Kanału Sueskiego. W 1947 roku przekazany Włochom, w czerwcu 1948 roku skreślony i złomowany w La Spezia.
"Vittorio Veneto"
Pierwsze akcje przeprowadzał razem z "Littorio". Pierwsze uszkodzenia odniósł w mniej więcej tym samym czasie - 27 listopada 1940 brał udział w bitwie u przylądka Spartivento (inaczej nazywanej bitwą u przylądka Teulada), gdzie uzyskał jedno trafienie w krążownik "Berwick", sam zaś został trafiony torpedą z samolotu pokładowego lotniskowca "Formidable". Naprawa uszkodzeń trwała do sierpnia 1941 roku. W grudniu wraz z "Littorio" ochraniały włosko-niemiecki konwój do Afryki Północnej. W czasie tej misji "Vittorio Veneto" uszkodzony został torpedą z okrętu podwodnego "Urge", które to naprawy trwały do wiosny 1942. Później brał udział jedynie w jednej akcji bojowej przeciw konwojowi na Maltę, jednak bez rezultatu. W czerwcu 1943 roku uszkodzony został w czasie amerykańskiego nalotu na La Spezia. W czasie podróży na Maltę "Vittorio Veneto" miał szczęście i nie został uszkodzony. Jednakże niewiele mu to dało i podzielił resztę losu wraz z "Littorio" - internowanie na Lake Amaro, powrót do Włoch i w końcu skreślenie i złomowanie w czerwcu 1948 roku.
"Roma"
Jednostka ta nie brała udziału w działaniach wojennych. W czerwcu 1943 roku uszkodzona została w czasie nalotu amerykańskiego. W sierpniu 1943 roku, w czasie rejsu na Maltę, "Roma" trafiona została dwoma bombami, z których jedna detonowała w kotłowni, zaś druga w komorze amunicyjnej. Śmierć poniosło 1254 członków załogi.
"Impero"
"Impero", mimo że wodowany, nigdy nie wszedł do służby. W czerwcu 1940 roku przerwano prace wykończeniowe w Genui i skierowano okręt do Brindisi. Prace wznowiono w styczniu 1942 w Wenecji, potem w Trieście. Tam został przejęty przez Niemców we wrześniu 1943 roku. Ciężko uszkodzony przez amerykańskie naloty, nie był remontowany i został złomowany w 1950 roku.
Dane techniczne:
|
Littorio |
Vittorio Veneto |
Roma |
Impero |
| Wyporność standardowa: |
41.337t |
41.167t |
41.650t |
| Wyporność pełna: |
45.956t |
45.750t |
46.125t |
| Wymiary: |
237,8 x 32,9 x 9,6-10,5m |
240,7 x 32,9 x 9,6-10,5m |
| Uzbrojenie: |
9x381, 12x152, 12x90, 20x37, 20x20
Od 1942: dodatkowo 4x120 i 8-12x20 |
| Samoloty: |
2 + 1 katapulta |
| Opancerzenie: |
Burty: 60-350mm + 36mm
Pokłady: 36-45mm +12 + 70-162mm
Wieże artylerii głównej: przód 290mm, góra 100mm, boki 210mm, barbety 350mm
Wieże artylerii średniej: przód 135mm, góra 35mm, boki 60mm
Stanowisko dowodzenia: 60-250mm |
| Napęd: |
8 kotłów opalanych olejem opałowym, 4 zespoły turbin parowych, 4 śruby, 3 stery |
| Moc układu napędowego: |
140.000KM |
| Prędkość maksymalna: |
30w |
| Maksymalna prędkość osiągnięta na próbach: |
31,3-31,4w |
| Zapas paliwa: |
4.000t |
| Zasięg: |
4.500mil przy 16 węzłach |
| Okręt |
Rozpoczęcie budowy |
Wodowanie |
Wejście do służby |
Stocznia |
| Littorio |
28.10.1934 |
25.07.1937 |
28.04.1940 |
Cantieri Ansaldo, Genova (Genua) |
| Vittorio Veneto |
28.10.1934 |
22.08.1937 |
6.05.1940 |
Cantieri Riuniti dell' Adriatico, San Marco, Triest |
| Roma |
18.09.1938 |
9.06.1940 |
14.06.1942 |
Cantieri Riuniti dell' Adriatico, San Marco, Triest |
| Impero |
14.05.1938 |
15.11.1939 |
- |
Cantieri Ansaldo, Genova (Genua) |
Źródło:
Głownie "Pancerniki II Wojny Światowej", C. Szostkiewicz, oraz kilka stron w internecie.
|
|
![[rysunek]](/grafika_main/rog1.gif)
![[rysunek]](/grafika_main/rog2.gif)
![[rysunek]](/grafika_main/strategie.gif){kind=small}
)
