[rysunek] [rysunek]  
Logo Mapa

  [rysunek]  
Strona główna
Autorzy
O stronie
Regulamin
Pobór
Faq
Stratedzy
  
Aktualności
Akademia
Taktyka i strategia
Armie świata
Technika
Zbrojownia
Słynne postacie
Odznaczenia
Terroryzm
Galeria
Kantyna
Leksykon
Biblioteka
Forum dyskusyjne
Linki
 
     




Copyright © 1997 - 2002
Cybernetyczna Gildia Strategów.

Wszelkie prawa zastrzeżone.
All rights reserved.
Hosting: Dualcore.pl

Sponsor:
Program do pożyczek

Blog technologiczny

Taktyka i strategia wojenna

Dowodzenie, nadzór i łączność

Autor: Zaq

Dowodzenie polem bitwy, nadzór nad nim i łączność (C3 - Command, Control and Communications), stają się coraz ważniejsze w miarę, jak wzrastają : złożoność, obszar geograficzny, szybkość reakcji i możliwość wojsk lądowych. Miarą wagi przykładanej do C3 jest to, że w dobie skąpych środków finansowych na obronę, żadne armie zachodnie nie pozwalają sobie na redukcje wydatków w tej dziedzinie. Zamiast tego utrzymują osiągnięty poziom, a w niektórych wypadkach nawet go podnoszą. Jako przykład : wśród licznych systemów C3, zakupionych obecnie przez armie Stanów Zjednoczonych, znajdują się : system kontroli manewrów (MCS - Maneuvre Control System), czyli zautomatyzowany system dowodzenia i kontroli; ruchomy sprzęt łączności (MSE - the Mobile Subscriber System) do łączności taktycznej i SINCGARS-V, nowa rodzina polowej sieci radiowej. Fundusze na zakupy tylko tych 3 systemów w latach budżetowych 1985-88 (włącznie wyniosły 3.288 milionów dolarów po cenach z roku budżetowego 1986.

Dowodzenie staje się coraz bardziej skomplikowane i czasochłonne, a wszystkie armie odkrywają, ze przestarzałe metody organizacji, obsady i działania sztabów nie odpowiadają potrzebom dnia dzisiejszego. W rezultacie wprowadzą systemy automatycznego przetwarzania danych (ADP -automated data processing) komputery do pomocy w przetwarzaniu informacji i danych wywiadowczych oraz we wprowadzaniu danych, na których można bazować podczas podejmowania decyzji. W systemach bardziej zaawansowanych technicznie, komputery są sprzężone z siecią łączności taktycznej, co umożliwia im wzajemna aktualizacje i tam, gdzie im wolno, odczytywanie banków informacji. Szczególnych zastosowaniem tych systemów jest artyleria, gdzie zautomatyzowane systemy stały się niezbędne do koordynacji, kontroli i uzupełnienia informacji artyleryjskich.

Trzeci element C3, telekomunikacja, stawia inne wymogi niż dwa pozostałe działania. Może największą ostatnio zmianą w podejściu do łączności jest fakt, że nowe elementy wyposażenia, jakie wprowadzano kiedyś zazwyczaj częściami, są obecnie rozmieszczane jako kompleksowe systemy, jak np. Ptarmigan i RITA. Daje to korzyści w postaci niższej ceny jednostkowej dzięki zakupowi w większych ilościach, a także zapewnienia wyższego stopnia współoperatywności miedzy podsystemami, niż to miało miejsce w przeszłości. Jednak to oznacza także, ze rozwijanie systemów do gotowości bojowej trwa dłużej i ze są one bardziej podatne na problemy techniczne, przez co staja się droższe.

C3 Rosyjskie

Wszystkie rosyjskie polowe kwatery główne są zorganizowane w podobny sposób, a różnią się tylko wielkością. Kontrola jest przeprowadzana przez łańcuch punktów dowodzenia. Dowódca jest w przednim punkcie dowodzenia, jakieś 5 km od linii styku wojsk, kontrolując oddziały pierwszego rzutu w walce. Główny punkt dowodzenia jest usytuowany na głównej osi około 5-15 km od linii walki i znajduje się pod komendą starszego oficera sztabowego. Zapasowy punkt dowodzenia mieści się w podobnej odległości od linii boju, ale dostatecznie daleko od punktu głównego, aby przetrwać średniej siły atak nuklearny, i z wystarczającą załogą, aby przejąć i zapewnić ciągłość kontroli. Główny i zapasowy punkt dowodzenia zamieniają się miejscami mniej więcej 3 razy w okresie doby. Wreszcie jest punkt kontrolny służb tyłowych, następne 5-15 km do tyłu za głównym punktem dowodzenia, odpowiedzialny za kontrolę logistyki.

Rosyjskie kwatery główne taktyczne przemieszczają się bardzo często, stwarzając przez to nie tylko problem nie tylko problem dla nieprzyjacielskich środków podsłuchu, lecz również poważne wyzwanie dla własnych wojsk. Na wyższych szczeblach (dywizji i na tyłach) więcej zaufania pokłada się w systemach mikrofalowych (radioprzekażniki) i cywilnej łączności międzymiastowej, ale może się okazać, że ogólnie rzecz biorąc, są one mniej skomplikowane, niż ich zachodnie odpowiedniki, a przez to prawdopodobnie pewniejsze i trwalsze.

Większość wojskowego sprzętu elektronicznego w Rosji wciąż jest oparta na lampach elektronowych, technologia ta wprawdzie prymitywna lecz wytrzymała mechanicznie a także odporna na środowisko wibracji elektromagnetycznych. Tego typu elektronika jest jednak cięższa i bardziej zawodna, niż nowoczesny sprzęt zachodni. Dalszym czynnikiem jest struktura dowodzenia armia rosyjską oparta na kontroli odgórnej, co oznacza , że na dole jest dozwolona tylko ograniczona elastyczność i inicjatywa. Redukuje to ilość sieci radiowych i w ślad za tym, liczbę dokonywanych połączeń. Systemy łączności są odbiciem tego sposobu walki, choć również bierze się pod uwagę zdolność nieprzyjaciela do zakłócania i podsłuchiwania transmisji elektronicznych. Poza tym armia rosyjska ciągle jeszcze popiera używanie sygnalizacji ręcznej i świetlnej. Technika prawdziwie pierwotna, ale działa !!

C3 Amerykańskie

Armia Stanów Zjednoczonych stosuje obecnie taktyczne systemy radiowe, bazowane na tradycyjnych sieciach radiowych pracujących w pasmach wysokich i bardzo wysokich częstotliwości (HF i VHF), z niektórymi wyspecjalizowanymi użytkownikami (np. ziemia - powietrze) posługującymi się częstotliwościami jeszcze wyższymi. W użytku są dwa główne systemy: AN/VRC-12, przewożona na pojazdach i przenośna AN/PRC -77. W toku doświadczeń jest bardzo ważny program dla jednokanałowego podsystemu radia nadziemnego i napowietrznego bardzo wysokiej częstotliwości (SINCGARS-V - Single Channel Ground and Airborne Radio Subsystem - VHF), który dostarczył nowej generacji urządzeń. Są one lekkie i pewne, oparte na najnowocześniejszych technikach mikroprocesorowych. Są one zdolne nie tylko do całkowicie zabezpieczonych transmisji fonicznych, lecz również do przetwarzania danych, co jest stale rosnącym zapotrzebowaniem dzisiejszego pola bitwy. Jednak najbardziej interesującym aspektem jest to, ze zmiany częstotliwości będą wykorzystywane do uzyskania wyższego stopnia zabezpieczenia przed przeciwzagłuszaniem ECCM (electronic counter-counter-measures), co oznacza, ze urządzenie nadaje na jednej częstotliwości tylko przez mikrosekundę.

Jak inne armie, tak i amerykańska wkłada wiele wysiłku w rozwój systemu kontroli manewrów MCS (Maneuver Control System), aby wyposażyć dowódcę polowego i jego sztab w automatyczną pomoc w kontrolowaniu pola bitwy. System będzie znany jako Sigma i prawdopodobnie będzie bardzo skomplikowany. Obecnie w służbie mikrokomputer, zwany taktycznym komputerem końcowym TCT (Tactical Computer Terminal) i urządzenie raczej większej mocy TCS (Tactical Computer System). Szczególny system, obecnie w opracowaniu, wprowadziłby cała mapę pola bitwy do bazy danych, która dodałaby obraz nie tylko podobny do map papierowych, lecz pokazałby również trójwymiarowe odwzorowanie każdego punktu na mapie w dowolnym kierunku.




Komentarze na forum (9 wiadomości) - dodaj swój
Ostatni dodany komentarz: