[rysunek] [rysunek]  
Logo Mapa

  [rysunek]  
Strona główna
Autorzy
O stronie
Regulamin
Pobór
Faq
Stratedzy
  
Aktualności
Akademia
Taktyka i strategia
Armie świata
Technika
Zbrojownia
Słynne postacie
Odznaczenia
Terroryzm
Galeria
Kantyna
Leksykon
Biblioteka
Forum dyskusyjne
Linki
 
     




Copyright © 1997 - 2002
Cybernetyczna Gildia Strategów.

Wszelkie prawa zastrzeżone.
All rights reserved.
Hosting: Dualcore.pl

Sponsor:
Program do pożyczek

Blog technologiczny

Słynne postacie

Heinz Guderian (1888-1954)

Autor: Artur Kotara

Urodził się 17 czerwca 1888 r. w Chełmnie nad Wisłą w majątku swojej matki. Od dziecka pragnął zostać żołnierzem. W 1901 r. wstępuje do Korpusu Kadetów Młodszych w Karlsruhe. Dwa lata później zostaje przeniesiony do Głównego Zakładu Korpusu Kadetów e Gross-Lichterfelde. W 1907 jest już podchorążym i zostaje wcielony do 10 hanowerskiego batalionu strzelców. Po studiach w Szkole Wojennej w Metzu w styczniu 1908 r. zostaje podporucznikiem. Ostatni rok przed wybuchem I Wojny Światowej spędza w Akademii Sztabu Generalnego. W czasie I Wojny Światowej awansuje do stopnia kapitana. Po zakończeniu wojny do roku 1921 służy w Straży Granicznej i korpusie ochotniczym. W 1922 r. zostaje odkomenderowany do 7 bawarskiego dywizjonu samochodowego w Monachium. W tym okresie zaczyna studiować zagadnienia użycia wojsk pancernych. Pierwsze materiały w tej dziedzinie pochodziły od autorów angielskich ( Fuller, Hart, Martel). W krótkim czasie staje się specjalistą od broni pancernej.

Na przełomie 1923/24 podpułkownik von Brauchitsch powierza mu kierowanie grą wojenną na temat użycia wojsk zmotoryzowanych we współpracy z lotnictwem. Po pokazie zaproponowano mu stanowisko wykładowcy taktyki i historii wojen. Jesienią 1924 r. przybywa do Szczecina do sztabu 2 dywizji. W 1927 awansuje do stopnia majora. W roku 1928 zostaje wykładowcą taktyki w sztabie szkolenia wojsk samochodowych. W 1929 roku opracowuje strategie wykorzystania czołgów w walce jako samodzielnych związków taktycznych. W następnym roku zostaje dowódcą 3 pruskiego batalionu samochodowego a w 1931 otrzymuje stopień podpułkownika. Pod koniec 1931 zostaje przeniesiony do Ministerstwa Reichswehry jako szef sztabu inspekcji wojsk samochodowych. Kiedy w 1933 do władzy dochodzi Hitler dostrzega on siłę czołgu oraz rozumie pracę młodego pułkownika. Od tego okresu następuje szybka kariera:

  • 1934 zostaje szefem sztabu dowództwa wojsk pancernych
  • 1935 dowódca 2 dywizji pancernej
  • 1936 awans do stopnia generała majora
  • 1938 dowódca XVI korpusu w Berlinie i awans do stopnia generała porucznika
  • 1938 udział w zajęciu Austrii i Sudetów
  • listopad 1938 wyznaczony na stanowisko dowódcy wojsk szybkich i awans do stopnia generała wojsk pancernych.

W sierpniu 1939 r. zostaje dowódcą XIX korpusu. W czasie kampanii w Polsce walczy w regionie północnym ( Chojnice ) i posuwając się na wschód zdobywa twierdzę Brześć gdzie dochodzi do połączenia z armią czerwoną. W 1940 r. zostaje dowódcą grupy pancernej "Guderian". Otrzymuje awans do stopnia generała pułkownika. W czasie wojny na zachodzie jego grupa pancerna atakuje przez Luksemburg przełamuje obronę francuską i szybkim rajdem w kierunku północnym odcina brytyjski korpus ekspedycyjny w Belgii. Dywizja pancerna bierze udział w walkach pod Dunkierką i Calais. W drugie części kampanii brała udział w walkach koło granicy Szwajcarskiej. Wojna ta udowodniła słuszność teorii Guderiana dot. Wojsk pancernych.

W czasie operacji Barbarossa jest dowódcą 2 armii pancernej. Po raz drugi w tej wojnie walczy w okolicach Brześcia, następnie Mińska, Smoleńska, Rosławla, Kijowa, Orłem i Moskwę. Po porażce pod Moskwą otrzymuje dymisję.

W roku 1943 ponownie powołany zostaje Generalnym Inspektorem Wojsk Pancernych. 21 lipca 1944 r. zostaje powołany na stanowisko szefa Sztabu Generalnego Wojsk Lądowych. Od tego okresu aż do końca marca 1945 zostaje najbliższym współpracownikiem Hitlera. To on przygotowuje Rzeszę do obrony przed Armią Czerwoną. Jedną z pierwszych działań jakie podjął po objęciu stanowiska było krwawe stłumienie Powstania Warszawskiego. Rozpoczął rozbudowywanie potężnych systemów obronnych wykorzystując jeńców i ludność okupowanych krajów. Swoją teorię wojny manewrowej zastąpił koncepcją miast twierdz odpowiednio przygotowanych. Jednak nawet takie działania nie mogły już przynieść zwycięstwa.

Po klęsce na zachodzie 28 marca 1945 r. zostaje urlopowany, przyczynił się jednak do ogromnych strat w ludziach zarówno po stronie niemieckiej jak i alianckiej ( głównie na wschodzie ). Zmarł w 1954 roku.

Odznaczenia:

  • 5 wrzesień 1939 - okucia do Krzyża Żelaznego II klasy
  • 13 września 1939 - okucia do Krzyża Żelaznego I klasy
  • 27 październik 1939 - Krzyż Rycerski do Krzyża Żelaznego
  • 17 lipca 1941 - liście dębu do Krzyża Rycerskiego.



Komentarze na forum (14 wiadomości) - dodaj swój
Ostatni dodany komentarz: