[rysunek] [rysunek]  
Logo Mapa

  [rysunek]  
Strona główna
Autorzy
O stronie
Regulamin
Pobór
Faq
Stratedzy
  
Aktualności
Akademia
Taktyka i strategia
Armie świata
Technika
Zbrojownia
Słynne postacie
Odznaczenia
Terroryzm
Galeria
Kantyna
Leksykon
Biblioteka
Forum dyskusyjne
Linki
 
     




Copyright © 1997 - 2002
Cybernetyczna Gildia Strategów.

Wszelkie prawa zastrzeżone.
All rights reserved.
Hosting: Dualcore.pl

Sponsor:
Program do pożyczek

Blog technologiczny

Armie Świata

Lotnictwo MW RP

Autor: Tomeczak

Lata 1994-1995 były okresem przebudowy struktury lotnictwa Marynarki Wojennej. Jako pierwsze 1 listopada 1994 utworzono dowództwo Brygady Lotnictwa MW w Gdyni-Babich Dołach. W czasie uroczystości w Pucku, 15 lipca 1995 roku, brygada otrzymała nazwę wyróżniającą i patrona. Od tego dnia nosi nazwę Gdyńska Brygada Lotnictwa MW im. kmdr. por. pil. Karola Edwarda Trzaski-Durskiego.

W pierwszej kolejności (do 1 stycznia 1995 roku) rozformowano 34 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego, 18 Eskadrę Lotnictwa Ratowniczo-Łącznikowego i 42 Polowe Warsztaty Lotnicze (wszystki jednostki z Gdyni-Babich Dołów) a sformowano:

  • 1 Dywizjon Lotniczy
  • 43 Dywizjon Techniczny
  • 3 Batalion Zabezpieczenia

Dywizjon Lotniczy w Babich Dołach (eskadry A i B) dysponuje samolotami myśliwskimi MIG-21bis, szkolno-bojowymi MIG-21UM oraz szkolno-treningowymi TS-11 Iskra bis D. Eskadra C tego dywizjonu wykonuje zadania ratownicze (śmigłowce W-3RM Anakonda) oraz trasnportowo-łącznikowe (śmigłowce W-3 Sokół i samoloty AN-28). Od 15 lipca 1995 dywizjon nosi nazwę: 1 Pucki Dywizjon Lotniczy im. kmdr. por. pil. Edwarda Szystowskiego.

1 lipca 1995 roku stacjonującą w Darłowie 40 Eskadrę Śmigłowców Zwalczania Okrętów Podwodnych i Ratownictwa przeformowano w 2 Dywizjon Lotniczy i 4 Batalion Zabezpieczenia. Na jego uzbrojenie wchodzą śmigłowce ratownicze Mi-14PS i Mi-2RM oraz śmigłowce zwalczania okrętów podwodnych Mi-14PŁ.

Jako ostatni 1 stycznia 1996 roku przeformowano 7 Pułk Lotnictwa Specjalnego w Siemirowicach w 3 Dywizjon Lotniczy i 5 Batalion Zabezpieczenia. Dywizjon Lotniczy jest wyposazony w samoloty rozpoznawcze TS-11R Iskra bis DF, szkolno-treningowe TS-11 Iskra bis DF, patrolowo-ratownicze An-28RM oraz An-2. 12 października 1996 roku 5 Batalion Zabezpieczenia otrzymał na lotnisku w Siemirowicach nowy sztandar.

Podczas uroczystości na lotnisku w Siemirowicach 3 Kaszubski Dywizjon Lotniczy BLMW otrzymał nowy sztandar. Dowódca MW admirał Ryszard Łukasik wręczył sztandar dowódcy dywizjonu kmdrowi ppor. dypl. pil. Mirosławowi Jankowskiemu sztandar ufundowany przez mieszkańców kaszubskich gmin Bytów i Sierakowice. Jest on piętnastym nowym sztandarem w PMW.

Przy okazji pokazano zaprezentowano bardzo efektowany kamuflaż samolotów rozpoznawczych TS-11R Iskra z nowymi godłami kluczy. Świeżym elementem identyfikacyjnym jest też napis 'NAVY' na kadłubie samolotów TS-11 Iskra.

3 Dywizjon Lotniczy
w Siemirowicach

1 lipca 1997 roku dywizjon miał na swoim wyposażeniu następujące samoloty:

  • 6 samolotów rozpoznawczych TS-11R Iskra bis DF
  • 8 szkolno-treningowych TS-11 Iskra bis DF
  • 2 patrolowo-ratownicze An-28RM
  • 5 samolotów wielozadaniowych An-2

Poniższe dane dotyczą 7 Pułk Lotnictwa Specjalnego przed przeformowaniem w 3 Dywizjon Lotniczy i 5 Batalion Zabezpieczenia.
W 1994 r 7.Pułk Lotnictwa Specjalnego w Siemirowicach składał się m.in. z:

  • 1.eskadry lotnictwa rozpoznawczego (samoloty TS-11 i TS-11R)
  • 2.eskadry lotnictwa patrolowo-ratowniczego (samoloty An-2M)
  • eskadry technicznej
  • batalionu łączności i ubezpieczenia lotów
  • batalionu zaopatrzenia

Pułk (01.01.1995) miał na swoim uzbrojeniu 22 samoloty (w tym 14 o napędzie odrzutowym):

  • 8 samolotów szkolno-treningowych PZL-Mielec TS-11 Iskra bis DF
  • 6 samolotów rozpoznawczych PZL-Mielec TS-11R Iskra bis DF
  • 1 samolot patrolowo-ratowniczy PZL-Mielec An-28RM
  • 6 samolotów patrolowo-ratowniczych PZL-Mielec An-2M
  • 1 samolot transportowy PZL-Mielec An-2T

Głównym zadaniem 7. Pułku Lotnictwa Specjalnego MW jest prowadzenle lot6w rozpoznawczych i patrolowych nad Bałtykiem oraz udział w akcjach ratowniczych. PMW planuje zakup w WSK PZL-Mielec 8 samolotów patrolowo-ratowniczych AN28RM (nie Iicząc prototypu An-28B1R Bryza 1R). Zastąpią one w 2. eskadrze samoloty An-2M przeznaczone do wycofania. Samoloty l.eskadry TS-11 i TS-11 R Iskra pozostaną nadal w służbie, do czasu nowych zakupów sprzętowych i wypracowania nowej koncepcji użycia lotnictwa rozpoznawczego MW. Pułk stacjonuje obecnie na lotnisku II.kategorii w Siemirowicach (czasami określanym jako lotnisko w Cewicach). Główna droga startowa lotniska ma dlugość w granicach 2000-2500 m. Samoloty wykorzystują do ukrycia betonowe schrony, rozśrodkowane na terenie lotniska.
Samoloty 7.Pułku Lotnictwa Specjalnego noszą bardzo różne kamuflaże i godła. Na samolotach TS-11 1. klucza 1. eskadry widnieje czarna sylwetka diabła, a na samolotach 2.klucza l.eskadry sowa na kotwicy (będąca godłem rozformowanej l5.Samodzielnej Eskadry Lotnictwa Rozpoznawczego) oraz czarownica. Samoloty An-2 2. Eskadry Patrolowo-Ratowniczej mają godło z głową Wikinga. Niektóre samoloty TS-11 mają namalowane groźne oczy mające odstraszać ptaki.

1 Pucki Dywizjon Lotniczy
im. kmdr. por. pil. Edwarda Szystowskiego
w Gdyni-Babich Dołach

1 lipca 1997 roku w skład dywizjonu wchodziły następujace samoloty:

Dywizjony A i B:

  • 22 samoloty myśliwiskie MiG-21bis,
  • 6 samolotów szkolno-bojowych MiG-21UM,
  • 4 samolotów szkolno-treningowych TS-1 Iskra bis D

Eskadra C:

  • 4 śmigłowce ratownicze W-3RM Anakonda
  • 2 śmigłowce transportow-pasażerskie W-3 Sokół
  • 2 samoloty transportowo-pasażerskie An-28

Informacje poniższe dotyczą 34 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego przed przeformowaniem w 1 Pucki Dywizjon Lotniczy.

Rozkazem ministra obrony narodowej z 10.12.1951 i rozkazem dowódcy MW z 31.12.1951 na lotnisku w Gdyni-Babich Dołach (na granicy miasta Gdynia) sformowano 34. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego. Osiągnął on gotowość bojową z dniem 01.02.1952. Pułk powstał na bazie eskadry myśliwskiej 30.Pułku Lotnictwa Marynarki Wojennej. Początkowo pułk miał na uzbrojeniu samoloty myśliwskie Jak-9P lecz bardzo szybko został przezbrojony w odrzutowe samoloty MiG-15, a następnie licencyjne Lim-1, Lim-2, Lim-5 i Lim-5P. Samoloty Lim-5P będące kopią radzieckiego myśliwca MiG-l7PF były wyposażone w stację radiolokacyjną RP-5.
34.Pułk Lotnictwa Myśliwskiego, mimo iż był jednostką MW, był włączony w system obrony powietrznej Polski. W wyniku zmian w tym systemie zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego WP z 16.10.1962 został on wyłączony z PMW i przekazany do Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Wszedł w skład 2. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju obejmującego obszarem POW. Dnia 04.05.1972 otrzymał on imię Obrońców Kępy Oksywskiej. Jako jeden z ważniejszych pułków WOPK był on uzbrojony w najnowsze w Polsce typy samolotów myśliwskich. W latach 60. na jego uzbrojenie weszły samoloty myśliwskie MiG- 2lPFM. W następnych latach pułk otrzymał myśliwce MiG-21M, a w latach 1972-75 MiG-21 MF.
W latach 70. i 80. trzy pułki lotnictwa myśliwskiego, wchodzące w skład 2. Korpusu Obrony Powietrznej Kraju z siedzibą w Bydgoszczy, miały za zadanie obronę powietrzną wschodniego wybrzeża. Zachodnie wybrzeże było bronione przez trzy pułki lotnictwa myśliwskiego Północnej Grupy Wojsk AR w Polsce. Powietrzna granica na polskim wybrzeżu była tak szczelnie broniona dlatego, że była zewnętrzną granicą UW. Pod koniec lat 70. zdecydowano wzmocnić pułki myśliwskie 2. Korpusu OPK nowym sprzętem. W 1978 w samoloty myśliwskie MiG-23MF przezbrojono 28.Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Słupsku-Rędzikowie. Ten po części kontrowersyjny samolot w Polsce trafit tylko do tego pułku. W latach 1980-81 zakupiono w ZSRR samoloty myśliwskie MiG-2lbis dla pozostałych dwóch pułków 2.Korpusu OPK. Weszły one na uzbrojenie 34.Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Gdyni-Babich Dołach (pierwszy "8604" 03.03.1980) i 26.Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Zegrzu Pomorskim (ostatni "9709" 04.12.1981). Równocześnie z MiG21 bis zakupiono w ZSRR drugą partię samolotów szkolno-bojowych MiG-21 UM. Pierwszy z nich ("9229") trafił do 34.Pułku 18.01.1980.
W 1991 zgodnie z nowymi przepisami o kultywowaniu tradycji oręża polskiego 34.Pułk Lotnictwa Myśliwskiego OPK stracił swojego patrona. Jednostki wojskowe nie mogą nosić imion patronów zbiorowych. Z dniem 01.07.1990 nastąpiło połączenie Wojsk Lotniczych z Wojskami Obrony Powietrznej Kraju. Nowo powstały rodzaj sił zbrojnych otrzymał nazwę Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej.
W wyniku podpisanych europejskich porozumień rozbrojeniowych CFE-1 Polska ma prawo posiadać 460 samolotów bojowych. Zgodnie z układem poza tym limitem Polska może posiadaó 30 samolotów bojowych lotnictwa morskiego w jednostce brzegowego bazowania. W związku z tym zadecydowano o przekazaniu z WLiOP do PMW jednego z pułków lotniczych. Początkowo miał to być pułk lotnictwa myśliwsko-bombowego, ale ostatecznie wybór padł na 34. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Gdyni-Babich Dołach ze względu zarówno na położenie jak i tradycje. 34. Pułk został przekazany PMW 21.01.1991. W ten sposób najnowocześniejsze w Polsce samoloty myśliwskie MiG-2lbis (nie licząc 9 MiG-29) trafiły do lotnictwa PMW.

W 1994 roku 34.Pułk Lotnictwa Myśliwskiego MW w Gdyni-Babich Dołach składał się m.in. z:

  • l.eskadry lotnictwa myśliwskiego
  • 2.eskadry lotnictwa myśliwskiego
  • eskadry technicznej
  • batalionu łączności i ubezpieczenia lotów
  • batalionu zaopatrzenia
  • 6.baterii artylerii przeciwlotniczej
  • l8.baterii artylerii przeciwlotniczej

Pułk do końca 1994 miał na swoim uzbrojeniu 39 samolotów (w tym 38 o napędzie odrzutowym):

  • 28 samolotów myśliwskich MiG-2lbis
  • 6 samolotów szkolno-bojowych MiG2l UM
  • 4 samoloty szkolno-treningowe PZLMielec TS-11 Iskra bis D
  • 1 samolot transportowy PZL-Mielec An-2T (samolot ten na stałe znajduje się w l8.Eskadrze Lotnictwa Ratowniczo-Łacznikowego)

Najważniejszym zadaniem 34.Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Gdyni-Babich Dołach jest udział w systemie obrony powietrznej Polski. W trakcie ewentualnej wojny wszystkie samoloty pułku będą wykonywać zadania w ramach tego systemu. Dopiero w dalszej kolejności do zadań pułku zaliczyć można rozpoznanie (za pomocą zasobników rozpoznawczych Saturn) i zwalczanie jednostek plywających nieprzyjaciela za pomocą bomb, niekierowanych pocisków rakietowych oraz działek pokładowych. Na wyposażeniu 34.Pułku nie ma kierowanych rakiet przeciwokrętowych (nie ma ich w całym polskim lotnictwie). Pułk stacjonuje na lotnisku II. kategorii w Gdyni-Babich Dołach (tuż za granicami Gdyni). Główna droga startowa lotniska ma długość w granicach 2000-2500 m. Samoloty wykorzystują do ukrycia betonowe schrony, rozśrodkowane na terenie lotniska.

Po części przypadek zadecydował o wcieleniu do lotnictwa PMW samolotów myśliwskich MiG-2lbis. W przyszłości powinny być one zmodernizowane i włączone ponownie do WLiOP, jako iż są one jednymi z najmłodszych samolotów w WP. Ich przewidywany kres służby można określić na 2000-2010. W zamian lotnictwo PMW musi otrzymać samoloty uderzeniowe zdolne zarówno do ataków rakietowych na nieprzyjaciela jak i do walki powietrznej. Niestety ze względu na obecne możliwości budżetu obronnego Polski nie jest to możliwe w najbliższych latach.
Samoloty 34.Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, obok godła pułkowego, w 1. eskadrze mają jako godło głowę Siuxa, w 2. eskadrze głowę samuraja. Wiele samolotów dodatkowo posiada godła kluczy oraz godła indywidualne.

18. Eskadra Lotnictwa Ratowniczo-Łącznikowego
w Gdyni-Babich Dołach

Obok zadań bojowych ważną rolę w lotnictwie morskim odgrywają zadania pomocnicze i specjalne. Do ich wykonywania już we 09.1946 Wojska Lotnicze przekazały DMW asmodzielny klucz łącznikowy. Składał się on początkowo z dwóch samolotów Po-2 i stacjonował w Pucku. W 1950 został on przebazowany na lotnisko w Gdyni-Babich Dołach. Wypełniał zadania łącznikowe na rzecz Dowództwa PMW.
Gdy powstała 33. Dywizja Lotnictwa MW w jej składzie sformowano w 1954 (z klucza łącznikowego) 16. Eskadrę lotnictwa Łącznikowego w Gdyni-Babich Dołach. Po rozformowaniu dywizji w 1959 samodzielnie zadania łącznikowe na rzecz Dowództwa PMW wypełniała przez lata 18. Eskadra Lotnictwa Łącznikowego w Gdyni-Babich Dołach (początkowo nosiła ona nazwę 18. Eskadry Mieszanej Lotnictwa MW). Obok zadań łacznikowo - transportowych 18. Eskadra weszła w sktad systemu ratownictwa morskiego PMW. Stało się to możliwe wraz z wprowadzeniem na wyposażenie eskadry śmigłowców ratowniczych Mi-2RM. W 1991 usankcjonowano wypełnianie przez 18. Eskadrę od lat zadań ratowniczych poprzez zmianę nazwy jednostki na 18. Eskadra Lotnictwa Ratowniczo-Łacznikowego MW.
W 1994 roku l8.Eskadra Lotnictwa Ratowniczo-Łacznikowego MW w Gdyni - Babich Dołach składała się m.in. z:

  • klucza samolotów tącznikowych
  • klucza śmigłowców łącznikowych
  • klucza śmigłowców ratowniczych
  • klucza technicznego

Eskadra do końca 1994 miała na swoim uzbrojeniu 2 samoloty i 10 śmigłowców:

  • 2 samoloty transportowo-pasażerskie PZL-Mielec An-28
  • 3 śmigłowce ratownicze PZL-Świdnik Mi-2RM (w tym 2 Mi-2CH)
  • 1 śmigłowiec dowodzenia PZL-Świdnik Mi-2D
  • 2 śmigkowce transportowo-pasażerskie PZL-Świdnik W-3 Sokól
  • 4 śmigłowce ratownicze PZL-Świdnik W-3RM Anakonda

Zadania łącznikowe oraz transportowe dla całej PMW, a w szczególności jej dowództwa wypełniają obecnie w 18. Eskadrze dwa samoloty An-28 i dwa śmigłowce W-3 Sokół. W systemie ratownictwa działają cztery śmigłowce W-3RM Anakonda. Pojedynczy śmigłowiec Mi-2D jest powietrznym elementem dowodzenia (PED) PMW. Pozostałe trzy śmigłowce Mi-2RM pomimo iż są maszynami ratowniczymi nie wypełniają takich zadań. Dwa z nich służą do ustawiania zasłon dymnych i są określane jako Mi-2CH.
Samoloty 18. Eskadry mogą korzystać z głównego pasa startowego lotniska w Gdyni-Babich Dołach, choć najczęściej startują z prostopadłego do niego pasa pomocniczego.
Na przełomie 1993 i 1994 pierwsze maszyny 18. Eskadry Lotnictwa Ratowniczo-Łacznikowego otrzymały godło eskadry z biała mewą na żółtym tle.

2 Dywizjon Lotniczy
w Darłowie

1 lipca 1997 roku dywizjon posiadał w swoim składzie następujące śmigłowce:

  • 3 śmigłowce ratownicze Mi-14 PS,
  • 6 śmigłowców wielozadaniowych Mi-2RM,
  • 10 śmigłowców zwalczania okrętów podwodnych Mi-14PŁ

Poniższe informacje dotyczą 40 Eskadry Śmiglowców Zwalczania Okrętów Podwodnych i Ratownictwa przed przeformowaniem w 2 Dywizjon Lotniczy.

Zgodnie z zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego z 20.09.1962 na lotnisku w Darłowie z dniem 25.12.1962 sformowano 28. Eskadrę Ratowniczą. Utworzona ona została w ramach powietrznego systemu ratownictwa morskiego PMW. Początkowo na wyposażenie eskadry trafiły śmigłowce SM-1 i SM-2, będące licencyjnymi śmigłowcami Mi-1. W 1965 w 28. Eskadrze utworzono klucz śmigłowców ZOP uzbrojony w zakupione w ZSRR cztery śmigłowce Mi-4ME. W następnym roku eskadra otrzymała pierwsze samoloty patrolowo-ratownicze An-2, a później śmigłowce ratownicze Mi-2RM.
Poważne zmiany w Darłowie zaszły na początku lat 80. Pierwsze sześć śmigłowców ZOP Mi-l4PŁ przybyło do Darłowa 01.06.1981, drugie sześć 29.10.1983. Cztery ratownicze śmigłowce Mi-l4PS wylądowały w Dartowie 27.02.1984. Wcześniej wycofano ze służby wszystkie śmigłowce SM-1/2 i Mi-4. W związku z dużym wzrostem ilościowym statków powietrznych w Darłowie, dowódca PMW polecił z dniem 01.12.1983 przeformować 28. Eskadrę w 16. Pułk Lotnictwa Specjalnego. Nowo powstały pułk miał w swoim składzie dwie eskadry lotnicze: zwalcznia okrętów podwodnych i ratownictwa. Pododdziały zaopatrzenia oraz łączności i ubezpieczenia lotów zostały rozwinięte do batalionów. W ramach reformy lotnictwa PMW w dniu 01.07.1988 w Dartowie został rozformowany l6.Pułk Lotnictwa Specjalnego. Jego pododdziały weszły w sktad 7.Pułku Lotnictwa Specjalnego w Siemirowicach. Ta nietypowa sytuacja organizacyjna przetrwała do 01.04.1991 kiedy to powstała 40. Eskadra Śmigłowców Zwalczania Okrętów Podwodnych i Ratownictwa w Darłowie. W nowej 40. Eskadrze pozostały śmigłowce, a wszystkie samoloty An-2 pozostawiono w 7.Pułku w Siemirowicach. Nowa jednostka, mimo formalnego etatu eskadry, pozostawiła w swoim składzie rozwięte bataliony zabezpieczenia (odpowiednie dla pułku).
W 1994 roku 40. Eskadra Śmigłowców Zwalczania Okrętów Podwodnych i Ratownictwa MW w Darłówku składała się m.in. z:

  • kluczy śmigłowców zwalczania okrętów podwodnych
  • kluczy śmigłowców ratowniczych
  • klucza technicznego
  • batalionu łączności i ubezpieczenia lotów
  • batalionu zaopatrzenia

Eskadra (01.01.1995) miała na swoim uzbrojeniu 19 śmigłowców:

  • 6 śmigłowców ratowniczych PZL-Świdnik Mi-2RM
  • 10 śmigłowców zwalczania okrętów podwodnych Mi-l4PŁ (w tym 1 Mi-4PX przystosowany do dziatań ratowniczych)
  • 3 śmigłowce ratownicze Mi-l4PS

Zadania 40. Eskadry dokładnie określa jej pełna nazwa. W najbliżych latach śmigłowce ratownicze Mi-2RM, a w późniejszych ciężkie Mi-l4PS zostaną zastąpione przez ratownicze W-3RM Anakonda. Na 40. Eskadrze w przyszłości oparty będzie również punkt bazowania śmigłowców ratowniczych na zachodnim wybrzeżu (prawdopodobnie w Dziwnowie lub Goleniowie). Za kilka-kilkanaście lat zostaną wycofane ze służby śmigłowce ZOP Mi-l4PL. Możliwe iż zostaną zastąpione przez polskie śmigłowce ZOP Aligator zbudowane na bazie śmigłowca W-3 Sokóf/Anakonda. Eskadra stacjonuje na lotnisku w Darłowie. Lotnisko to jest V. klasy i ma główny pas startowy o długości mniejszej od 900 m. Jako iż 40. Eskadra ma obecnie na uzbrojeniu tylko śmigłowce, pas startowy nie jest niezbędny dla macierzystego sprzętu. Może on być wykorzystywany tylko przez lekkie samoloty jak An-2 czy An-28. Nie nadaje się on do wykorzystywania przez samoloty o napędzie odrzutowym. Śmigłowce ZOP 40.Eskadry mają jako godło czarnego aligatora niosącego dwie bomby, a śmigłowce ratownicze krzyż maltański oraz delfina z kołem ratowniczym.

Uzupełnienia

Zmiany po 1995 r.

Brygada Lotnictwa MW

Brygadą w 1995 r. dowodził kmdr Andrzej Jaworski.

Brygada składa się z trzech dywizjonów lotniczych:

  • powstałego na bazie 34 PLM MW i 18 ELRŁ
  • tworzonego w oparciu o stan etatowy 40 EZOPiR
  • którego podstawą będzie 7 PLSpec. MW

Uzupełnieniem jednostki będą bataliony logistyczne i dywizjon obsługi technicznej.

22 listopada 1996r.

Do 1. Puckiego Dywizjonu Lotniczego BLMW wcielono śmigłowiec PZL W-3 RM Anakonda ("0513") oraz samolot patrolowo-ratowniczy PZL An-28 RF do 3. Dywizjonu Lotniczego w Siemiowicach. - koszt 3,5 mln USD. Smigłowiec jest trzynastym egzemplarzem piątej serii śmigłowców W-3. Obecnie w PZL-Świdnik produkowana jest siódma seria. Jest on piątym śmigłowcem tego typu eksploatowanym w 1. Puckim Dywizjonie Lotniczym BLMW. Śmigłowiec jako jedyny z tej piątki może latać w nocy z uzyciem przez pilotów okularów noktowizyjnych.
Samolot PZL An-28 RF otrzymał numer burtowy "1007". Samolot jest wyposażony w najlepsze w MW wyposażenie nawigacyjne. W skład niego wchodzi m.in. radar pogodowy z poziomym i poziomym zobrazowaniem sytuacji meteorologicznym przed samolotem.

12 marca 1997r.

W akcji ratowniczej śmigłowiec W-3 RM Anakonda z 1 Dywizjonu Lotniczego MW ("0512") uległ katastrofie. Zginęła cała załoga (2 pilotów i 2 członków załogi).

21 maja 1998r.

Tego dnia zaprezentowano na lotnisku w Gdyni-Babich Dołach nowy śmigłowiec W-3RM "Anakonda". Ma on numer boczny 0813 i numer seryjny 360813. Śmigłowiec jest przeznaczony do poszukiwania rozbitków na morzu i ich ratowania. Nowoscia w MW jest system poszukiwania, wyposażony w kamerę termowizyjną. Pozwala ona wykryć na morzu obiekty (ludzi), których temperatura jest wyższa od temperatury otoczenia. Obraz z kamery piloci moga obserwować na specjalnym ekranie zamocowanym w kabinie. Nowy śmigłowiec po zakończeniu testów zostanie wcielony do służby w 1 Dywizjonie Lotniczym BLMW w Gdyni-Babich Dołach.

W MW służą nastepujące śmigłowce: 0209, 0304, 0505, 0506, 0511, 0512+, 0513.




Komentarze na forum (8 wiadomości) - dodaj swój
Ostatni dodany komentarz: